فقط یک لحظه سکوت

چند عکس!!!

salvia77 — Sat, 28 Nov 2009 17:52:18 GMT

Scleroderma

بالاخره با کلی تاخیر و بعد از جستجو در چندین سایت برای آپلود عکسام..........تونستم عکسا رو در تعطیلاتم در وب قرار بدم!!!

Aortic Dissection......CXR

Aortic Dissection

این دو عکس آخر مربوط به Aortic Dissection Type B بود که در چند پست قبلی در موردش نوشته بودم.

عید قربان........

salvia77 — Sat, 28 Nov 2009 08:23:50 GMT

به کعبه گفتم تو از خاکی......من از خاک چرا باید به دور تو بگردم؟!!

ندا آمد که تو با پا آمدی....باید بگردی!!برو با دل بیا تا من بگردم...........

عید قربان مبارک.

رشت هستم........با آبگوشتی که در این روز به همراه خانواده ام خواهم خورد!!

بخش قلب.........

salvia77 — Mon, 23 Nov 2009 16:58:20 GMT

از اول آذر ماه بخش قلبم شروع شد.........۴ تا رزیدنت سال یک........۵ تا رزیدنت سال ۲ و ۳ تا رزیدنت سال ۳........که شروع دوره دو ماهمون رو در کنار هم به رییس بخش قلب که اتند سابق اردبیلم بود...اعلام کردیم.........ایشون در مقام ریاست بخش کار قرعه کشی اتندینگ رو به عهده گرفتند و من از اینکه استاد راهنمای انترنیم و اتند دوران ۲۰ تا ۲۴ سالگیم با موهایی که دیگر رو به سپیدی میزد و قیافه ای بی نهایت آشنا روبرویم نشسته بود........احساس خوشایندی داشتم.......من و ایشون نیازی به بیان کلمات برای صحبت کردن با هم نداشتیم......ایشون اعلام کردند خب لطفا خودتونو معرفی کنید(با توجه به جو محترمانه بخش های داخلی!!)......و به من که رسید گفت خانوم دکتر هم که هم در دوره استاژری و هم انترنی دانشجوی خودم بودند!!!و اسمم رو بدون اینکه خودم اعلام کنم به زبون آوردند!!!!!!

اتندی که در قرعه کشی به من افتاد آقای دکتری ۶۰ ساله و بسیار باسواد......که از همه بهتر یک همشهری نیز محسوب میشود......فقط به دلیل کهولت سن و پاره ای حساسیت ها باید در پاره ای مسائل رعایت حالشون رو کرد....مثل خوابوندن بیمار در تخت های مربوط به ایشان در CCU ....فقط با کسب اجازه از خودشون!!!وگرنه...........که این هم بیشتر به سال ۲ و ۳ مربوط میشه تا من!!!

دیشب کشیک آرومی رو تجربه کردم.........به غیر از درگیری رزیدنت های داخلی با طب اورژانس مبنی بر اعتراض به خوابوندن بیماری که باید در ICU باشد... در بخش عفونی.......فقط یک بیمار بسیار جالب اسکلرودرمی خوابوندم که دیگر حتی قادر به بلع مایعات هم نبود و مثل موم سفت شده بود(عکس بعدا گذاشته میشود).......خانومی ۳۵ ساله و با ۲ فرزند که تمام مشکلش از ۷ سال پیش شروع شده بود(به صورت درد پاشنه پای چپ)و سیر پیشرونده حتی با مصرف کورتون داشته است.

پی نوشت:

تو تهران هر وقت موقع رانندگی راهنما برای تغییر مسیرت بزنی.......ماشین های پشتی نه تنها صبر نمیکنند....بلکه سرعتشون رو بیشتر هم میکنند...........و وقتی میخوای از شر یک ماشین مزاحم پشتی خلاص بشی....این کار بهترین روش محسوب میشه!!!!

در این شهر به این بزرگی آدمایی با دلها و روحهای بسیار بسیار کوچک نظیر همسایه روبرویی ما زندگی میکنند که ۲ ساله داره رو اعصاب من و برادر کوچیکم راه میره و هرچی مراعاتشونو میکنیم....بیشتر و بیشتر طلبکارند....فقط برای اینکه میخوان ما رو به تنگ بیارند تا بلکه بلند شیم و رفقاشون به جای ما بشینند.......ولی من امشب به صاحبخونه محترم ابلاغ کردم که زهی خیال باطل.......بجنگ تا بجنگیم.....هنوز یک ذره روح نا آرام جراحی در وجودم هست و در بعضی جاها متاسفانه یا خوشبختانه کارآیی دارد............امشب به نشانه اعتراض دیگر رعایت حالش رو نکردم و ماشین مبارک رو درست در ابتدای پارکینگ پارک کردم تا برای پارک در انتهای پارکینگ امشب تصفیه حساب شخصی باهاش داشته باشم..........مثل اینکه این یک قانون در این شهر هستش که نخوری....میخورنت !!!

دیگه احترام برای این آقا و خانوم کارایی لازم رو ندارد.

انترن من.........

salvia77 — Thu, 19 Nov 2009 09:53:36 GMT

در ۲ هفته اخیر به من و سرویس گوارش انترنی داده شد که بی نهایت انتهای دوره گوارش رو بر من و هم گروهانم شیرین کرد........

آقای دکتر(س) که در ابتدای شروع دوره اش به دلیل اینکه در یک کشیکم تمامی بیمارستان رو برای پیدا کردنش زیر ورو کردم و پیداش نکردم!!!و به ناچار مجبور به رد کردن نامه ای اعتراض آمیز به رییس بخش مبنی بر عدم حضورش در روز کشیک شدم و مسلما این نامه باعث دلخوری فراوان او از من شد........بعد از یک کشیک اورژانس تبدیل به یکی از دوست داشتنی ترین انترن های من شد که سبب شد تا در انتهای دوره گوارشش یعنی امروز نامه ای تشویق آمیز برایش رد کنم تا شاید بتونم اشتباهم رو در تشخیص درست انسانها جبران کنم!!

او پسری بسیار با سواد و کار آمد بود که با جملات طنزش از سختی کارها کم میکرد و در تمام مدتی که آخرین کشیک اورژانسش رو در روز قبل با من گذروند با حرفاش و کارهاش نگذاشت کمترین خستگی رو حس کنم!!!مثلا دیشب یکی از دوستام بهش گفت: دکتر برو سریع السیر یک ABG از فلان بیمار بگیر......خندیدو گفت....چشم در ۲ سوت براتون ردیفش میکنم....دوسنم پرسید: دکتر میدونی ABG مخفف چیه؟!!!خندید و گفت:.......یعنی انترن بیچاره گوساله!!!

ویا گاهی میبینی داره قدم میزنه و جواب هر صدایی که از هرگوشه ای(از جانب بیماران) بلند میشه رو با یک جمله طنز میده!!!مثلا اگه یک فرد Addict از یک گوشه اورژانس داد میزنه که وای مردم.....دکتر به دادم برس.....خمارم........در جوابش زیر لب جوری که من و سایر نرسینگ فقط میشنیدیم....میگفت الان ....اومدم اومدم.....ردیفت میکنم داداش!!!حیف که به تصویر کشیدن چهره کودکانش و لحن سخنش در این فضا امکان پذیر نیست.......او با اون موهای تن تنی و عینک بامزش که تمام دخترهای هم گروهیش از کشیک دادن باهاش لذت میبرند........(همه رو off میکنه!!)

جالب اینه که همه هم کشیکی های اورژانسشو اکثرا off میکنه و حتی اصرار داره که خانوم دکتر تو هم برو.....من مثل شیر اینجا هستم(و واقعا هم میدونم که مثل شیر میتونه اورژانسو در حد خودش اداره کنه!!).........این دکتر شاید سومین انترن بسیار فعال...مودب.....با سواد و خوب این دانشگاه بود که در این ۲ سال دیدم و جالب اینه که دو تای دیگه خانوم بودند و این تنها پسری بود که میدیدم هنوز به رشته پزشکی علاقه منده و تا این اندازه Active و تواناست........واقعا که رشته ارتوپدی که هدفش در آینده نزدیکه....برازندشه......حیف که نمیخواد ایران بمونه!!میدونم که به زودی یکی از بهترین متخصص های کشورمون میشه.

نهار دسته جمعی......

salvia77 — Thu, 12 Nov 2009 12:09:57 GMT

باورش سخته........در عرض ۲ ماه زندگیم با یک تصمیم به نظر خودم بسیار بسیار درست از این رو به اون رو شده...........

حالا دیگه وقتی کارم تموم میشه به سختی از بیمارستان دل میکنم و صبحها وقتی از خواب بیدار میشم تک تک سلولهای بدنم دوست دارند بسیج بشن و من رو زودتر به بیمارستان برسونند تا زودتر نتایج بررسی های روزهای قبلم رو روی بیمارانم ببینم(در حالیکه اگر جراحی بودم ساعت ۶ صبح بیمارستان بودم و ۸ صبح هم خونه وهمه جا رو دو در کرده بودم تا کمتر ریخت بعضی ها روببینم!!!)

........دوستان جدیدم رو ببینم که بی نهایت مهربان و دوست داشتنی اند و هم پاویون بودن و هم بخش بودن باهاشون به خاطرات روزهای میانسالی و پیری ام خواهد پیوست(منیر......مهسا.....شکوه.......شهرزاد و.........). همه ما سعی میکنیم ساعتی از ظهر که در پاویون هستیم رو هماهنگ کنیم تا با هم در سلف نهار بخوریم و جالب تر از همه اینه که اگه کسی غذایی هم از خونه آورده باشه وسط میز میگذاره و تقسیم صورت میگیره.......

امروز با اینکه کشیک نبودم و ۵ شنبه هم بود تا ساعت ۲ نتونستم از بیمارستان دل بکنم........با اینکه مامانم میاد تهران ولی در کمال تعجب انگیزه ای برای رفتن به خونه نداشتم!!!

امروز خبر جالبی از رزیدنت های مغموم رادیولوژی شنیدم که نمیدونم تا چه حد صحت دارد.....میگفتند سونوگرافی رو از گروه رادیولوژی گرفته اند و بعضی هاشون میگفتند که میخوایم تغییر رشته بدیم.....بدون سونو....این رشته بی معناست!!!احساس دوگانه ای داشتم......هم بهشون حق میدادم و هم نه!!!

پی نوشت: همکار پزشک ما که لوپوس داشت....بر اثر خونریزی آلوئولر فوت کرد.

........

salvia77 — Mon, 09 Nov 2009 11:58:01 GMT

این هم از CPC.....که خوشبختانه به خیر گذشت........از جو و فضای حاکم بر رشته داخلی لذت میبرم.....بینهایت مودب.....با شخصیت و دانشمند.....

اونها با همه چی از روی منطق برخورد میکنند....ممکنه توشون تک و توک آدم ناجور هم پیدا بشه ولی فضای گفته شده در اکثر بخش های داخلی رویت میشه.........و من هر روزم از روز قبل قشنگ تره.مثلا همین امروز.......اتند برگشته به من میگه خانوم دکتر اگه خسته نیستید بریم یک سری به بیماران بزنیم و بعد در مورد نقش Stem cell ها در درمان بیماران IBD بحث کنیم......من هنوز هم به این همه احترام عادت نکردم!!!گاهی خیلی جا میخورم و مدتی مبهوت اتند مربوطه رو نگاه میکنم!!!

نمیدونم چطور میتونم پاورپوینتمو بذارم........ولی Clinical problem-solving رو از این آدرس برداشتم و ارائه کردم:

http://content.nejm.org/cgi/reprint/361/14/1387.pdf?COLLECTION_NUM=15&tocsectionid=Clinical+Problem-Solving&excludeflag=TWEEK_element&searchid=1&FIRSTINDEX=0&resourcetype=HWCIT

فردا...........

salvia77 — Sun, 08 Nov 2009 12:23:18 GMT

فردا اولین CPC خودم رو در بخش داخلی میدم......مطلبو از سایت NEW ENGLAND JOURNAL انتخاب کردم و مربوط به آخرین Clincal Problem-Solving در شاخه گوارش هستش....

فردا دادن CPC رو توسط سال یکی ها برای اولین بار افتتاح میکنم....

عنوان مطلبی که انتخاب کردم.....که البته باید به صورت Secret بمونه.....اینه:

"Writing On The Wall"..........که برای خودم خیلی جالب بود....اگه تونستم پاورپوینتشو لینک میکنم.

دیشب یک مورد جالب از دایسکشن آئورت دیدم....بعدا در موردش مینویسم....فعلا که تازه از بیمارستان برگشتم و به شدت پست کشیکم....فردا هم که جلوی ۱۰۰ نفر باید نطق کنیم!!!!

معرفی 2 کیس.....

salvia77 — Thu, 05 Nov 2009 15:33:08 GMT

در چند روز گذشته کیس های جالبی دیدم....که بدلیل ذیق وقتم فقط به ۲ موردش اشاره میکنم.......

مورد اول خانومی ۳۷ ساله و از اهالی شهریار بود.....این زن دارای ۳ فرزند و اولین نوبت مراجعه به بیمارستان ما در اواسط شهریور ماه بدلیل درد منتشر شونده و فشارنده شکم بود که ژنرالیزه بود.....بیمار توده ای رودر سوپراکلاویکولارش لمس میکرد که تندر نبود و فیکس بود....واز روش گذشته بود و جالب اینکه پزشکان هم اهمیتی به قضیه نداده بودند تا اینکه در نوبت اول بستری در ct اسکن شکم نامبرده ضایعات متعدد کبدی کشف شد که درد بیمار رو توجیه میکرد و بدلیل بی حسی دست راستش قادر به بلند کردن دست راست به راحتی نبود لذا در همان نوبت اول کاندید بیوپسی از توده سوپراکلاویکولار میشود که همسر بیمار که مرد سرسخت و به قول معروف از اون مردای مزخرف بود....اجازه بیوپسی نمیدهد و زنش رو با رضایت شخصی مرخص میکند.....بیمار یک ماهی بود که درد شکم نداشت تا اینکه مجددا در تاریخ ۲۸/۷ با درد شدید کمر و ناتوانی در راه رفتن به تنهایی و ضعف در بلند کردن پای راست مراجعه میکند....خب میشد حدس زد چه خبر شده.....حالا بگذریم که بارها به خاطر کمردرد به چند کلینیک خارج بیمارستان مراجعه و فقط و فقط مسکن دریافت کرده!!!!چیزی که موقع خوندن پرونده اش مایه تاسف بسیار من شد!!!!........به هر حال این بار در MRI و CT از فقرات کمری....شاهد نواحی متعدد متاستاز در body مهره ها بودیم(سر فرصت عکساشو میذارم).....بیمار بسیار بدحال شده بود و دیسترس تنفسی داشت.....این بار اجازه بیوپسی سوپراکلاویکولار رو داد که ما شاهد جواب اعجاب انگیز اون بودیم که شاهد فقط یک بار در سال در بیمارستان های ما این مورد کشف و رویت شود.....جواب pnet tumor بود....که چون احتمالا منشا اولیه اش همون دیواره سینه بود....اصطلاحا Askins Tumor نامیده میشود......توده سوپراکلاویکولاری که ما فکر میکردیم شاید یک آدنوپاتی و مطرح کننده متاستاز از کانسرهای اولیه گوارشی باشد.....خود یک توده اولیه بود که بیمار و پزشکان بی اهمیت از کنارش رد شده بودند......بیماری که دارای ۳ فرزند کوچک بود و دیروز جلوی چشمان بهت زده و غمگین ما(انکولوژیستپروگنوز او رو بسیار بد گزارش کرده بود و شوهرش هم باز اجازه کموتراپی نداد!!!) بدلیل ارست تنفسی فوت کرد!!

مورد دوم آقای ۳۵ ساله ای بود که با شواهد انسداد روده اومده بود و در گرافی ها هم شواهد انسداد داشت.....اگرچه نگذاشت بررسی های ما به اتمام برسد و رضایت شخصی دادو رفت.....در CT شکم و لگن نامبرده انسدادی در سطح ترمینال ایلئوم داشت که علت انسداد هسته چوبی و گاز زده بادام درختی بود که درسته قورت فروده بودند ولی قاعدتا نباید گیر میکرد و سبب انسداد میشد....که خود حاکی از یک بیماری زمینه ای در اون قسمت بود....در درجه اول کرون و سپس بدخیمی ها!!!!تا هسته دفع شد و علایمش بهتر شد....خودش خودشون رو مرخص کردند....حالا بهش زنگ زدم که بیاد....تا ببینم تشریف میارند یا خیر!!

عکسای ct هر دو رو در اولین فرصت میگذارم.

پی نوشت:دوستان عزیزم....اگه در پاسخ به کامنت ها تاخیر دارم به دلیل گرفتاری های فراوون منه.....و راستش زیاد حوصله تایپ کردن رو دیگه ندارم........ترجیح میدم بیشتر درس بخونم....

پاکت پی سی.......

salvia77 — Tue, 03 Nov 2009 12:50:24 GMT

بالاخره با هزار بدبختی خریدمش....برام گرون بود ولی ۲ ماهی میشد که داشتم جمع میکردم....البته کمک های پدرم هم یاریم کرد تا تونستم یک pocket pc هفتصد و بیست هزار تومنی بخرم!!!!ولی خیلی شگفت انگیزه که ۶۰۰....۷۰۰ تا کتاب سنگین در یک کامپیوتر ۱۱۰ گرمی جا میگیره و میتونی فقط با یک کلیک اون چیزی رو که میخوای جستجو کنی و بخونیش و با همون وسیله کوچیک فیلم و عکس با کیفیت بسیار بالا ببینی و تازه جالب تر اینکه اخیرا یک نوعی ازش اومده که میتونه با فرکانسی که تولید میکنه...موقع خواب پشه ها رو هم دور کنه!!!!کیفیت رنگش هم بی نظیره......

جالبه که اخیرا از وقتی تغییر رشته دادم....رنگ طبیعت رو زیباتر میبینم و در کل محیط پیرامونم به نظرم زیبا تر و جذاب تر شده....به طوریکه گاهی با خودم فکر میکنم که چطور من که هر روز در ۲ سال گذشته از کنار این مکان ها رد میشدم....اینها رو به این صورت نمیدیدم!!به ویژه این روزها با بهتر شدن هوای تهران و بارانی که طراوت و زیبایی خاصی به محیط اطرافم داده.....بیمارستان (ر)با اون حیاط زیبایش و شمشادهای بلندش در مسیر پاویون تا اورژانس(که از سال یک جراحی عادت داشتم با رد شدن از کنار اونها که تا کمرم میرسند....دستم رو رویشان بکشم و از کابوسی که در وجودم بود کم کنم.....این روزها وقتی دست راستم رو حین رد شدن روی اون شمشادهای زیبا میکشم.....نه تنها دیگر وحشت و اضطرابی در وجودم نیست که کم شود....بلکه شادابی روحم بیشتر و بیشتر میشود!!!!)....حوض وسط بیمازستان و جلوی ساختمان کتابخانه و پاویون.....در این هوا.....بینهایت زیبا به نظر میرسه.......

خیلی وقت بود نرفته بودم سمت جمهوری و جمالزاده!!!و دیشب این فرصتو پیدا کردم که علاوه بر خریدی که داشتم از جمهوری تا هفت تیر پیاده بیام(اگرچه خیس آب شدم!!)ولی لذت بردم و آخرش هم برای دومین بار در زندگیم سوار مترو شدم....خودمونیم خوب ترافیک تهرانو بای پس میکنه و سرعتش هم بد نیست....فقط داخلش خیلی شلوغه.....اگرچه برای من که دیدن اون همه آدم در یک جا مایه سرگرمیه....بسیار هم هیجان آور بود.....

دو بیمار جالب دارم که در پست بعدی معرفیشون میکنم.

پاویون داخلی......

salvia77 — Fri, 30 Oct 2009 18:22:18 GMT

در ۲ روز گذشته اولین کشیک ۴۸ ساعته داخلیمو تجربه کردم....اگرچه ناخواسته بود ولی چون یکی از همکاران قصد سفر حج رو داشت.....به هوای خوشحال کردنش پذیرفتم و چه کشیک قشنگی رو تجربه کردم.....

روز اول کشیک بخش ریه بودم و ۲ بیمار جدید رو بستری کردم که اولیش به نظر من اصلا اندیکاسیون بستری نداشت....پسر ۲۲ ساله با شک به پنومنیا که روز بعد رضایت شخصی داد و دومیش خانوم ۶۵ ساله با Massive pleural Effusion که به نوبه خود بسیار بسیار آموزشی و حاوی نکات فراوان بود.....بیمار بیان میکرد که از ۴ سال قبل به دنبال CVA و مشکلات قلبی دچار تنگی نفس هایی شده که به تدریج افزایش یافته تا اینکه در ۳ ماه اخیر به صورت فانکشنال کلاس ۴ در آمده....تب نداشته....تعریق شدید شبانه و سابقه مصرف آسپرین...آتنولول...آتروواستاتین و چند داروی دیگر رو میداده.....در چند روز اخیر تنگی نفس باز هم شدت یافته و مراجعه کرده است...کاهش وزن هم نداشته....در گرافی به عمل آمده نیز white lung یک طرفه ریه چپ با شیفت مدیاستن رو داشت....بیمار اصلا در معاینه دیسترس تنفسی نداشت و همین حاکی از مزمن بودن پروسه رو داشت....در هنگام tap سفتی قابل ملاحظه ای رو در زیر سوزنم حس کردم که حکایت از ضخیم بودن پلور بود و مایع خارج شده خونابه ای و در آزمایش به عمل آمده اگزوداتیو بود و یک سابقه مشکوکی از ُTB رو در خانواده میداد....حالا باید منتظر جواب نهایی شد...یا malignancy ها و یا سل و یا حتی مزوتلیوما میتواند برایش مطرح کرد.....متاسفانه موبایلم هفته پیش ویروسی شد و ناتوان از گرفتن عکس از CXR جالب بیمار شدم.....حالا در فرصت مناسب عکسش رو حتما میذارم.

و اما روز بعد کشیک post CCU بودم که دو تا Decompensated CHF بستری شد.....ولی کشیک ۵ شنبه و همون روزم یکی از قشنگترین کشیکام بود.....چون من خاطرات زیبایی رو در پاویون گروه داخلی سال یک خانوم ها تجربه کردم.....منی که همیشه در جراحی تنهای تنها در اتاقی بزرگ کشیک میدادم...این بار علیرغم تمام تلاش های مسئول پاویون مبنی بر دادنی اتاقی تک تا راحت تر باشم.....مجبور شدم در اتاقی کوچک با ۸ تخت کهنه سر کنم که مسلما من عادت نداشتم!!!!ولی بر خلاف تصورم.....اونقدر به من خوش گذشت که هرگز خاطراتش رو فراموش نمیکنم.....و با خودم فکر کردم که شاد بودن ربطی به امکانات بسیار فراوان ندارد و گاهی فقط در یک فضای بسیار کوچک و با همنشینانی مهربان میتوان آنقدر شاد بود که شاید در یک قصر بزرگ و با همنشینانی غیر قابل تحمل ذره ای از اون شادی و خوشبختی بدست نیاد.....

امروز هم سال مادربزرگم بود و طبق روتین هر سال که باید قم بریم....علیرغم ۲ روز کشیک راهی خونه خاله شدم تا با خانواده ام به سمت شهر قم در سالروز تولد امام رضا راه بیافتیم.... حرم حضرت معصومه(ع) امروز بی نهایت شلوغ بود......بهم خوش گذشت....فقط اصلا نرسیدم درس بخونم که باید این چند ساعت باقیمانده تا صبح رو به این مهم اختصاص بدم.....خوشحالم.