یعنی این روز ها رو امکان نداره فراموش کنم و صبح همون روز که چشمانم رو باز میکنم میدونم امروز برام از اهمیت خاصی برخورداره و باید به اون روز با دید خاصی نگاه کنم و بهش احترام بگذارم.

مثل همین امروز که وقتی از خواب بیدار شدم در پاویون بیمارستان بودم و ساعت ۶ صبح بود.....ته دلم احساس شعفی بوجود اومده بود و در همون خواب و بیداری در ذهنم دنبال تاریخ امروز گشتم که متوجه شدم سوم خرداد دیگری رسیده است....

یک روز افتخار آمیز برای ایرانم....برای مردمم.....حاصل تلاش و مبارزه انسانهایی که شاید دیگر در میانمان نباشند و من در سکوت به اونها میبالم و افتخار میکنم.....چون یک ایرانی هستم وخوشحالم که امروز میتونم روی پرونده هایی که نت میگذارم و یا در دفترچه هایی که دارو نسخه میکنم.. با خوشحالی بنویسم"روز آزاد سازی خرمشهر مبارک".