وقتی این خبر در ساعت ۱۱ صبح دیروز و وقتی که کشیک بودم به گوشم رسید ناگهان پشتم یخ کرد!!!

باورم نشد که باز ایرانم یک هنرمند دیگر رو از دست داده است...........ناخوداگاه اشک در چشمانم جمع شد و به مرور آثار هنری اش که از دوران نوجوانیم با من بود پرداختم......"هامون..کیمیا....خانه سبز و.........خیلی از کارهای دیگرش که اسمشونو به خاطر نمیاوردم".

روحش شاد و یادش گرامی باد.

فقط همین قدر میدونم که من خوندنشو از دوران اینترنیم شروع کردم و حتی در دوره ای که برای امتحان دستیاریم درس می خوندم به غیر از ۲ ماه آخر از خوندنش دست بر نداشتم!!!

۱ هفته پیش در شماره جدیدش از مکان های دوست داشتنی که هر انسانی در همون فضا ممکنه احساس آرامش کنه نوشته بود که برام جالب بود.......

فکر کردم ۵ مکانی که ممکنه برای من از همه جا جذاب تر و دوست داشتنی تر باشه کجاست؟!!!

اون ۵ مکان به ترتیب اولویت اینها هستند......

۱.اتاقم تو رشت که حتی اگه ۱۲ ساعت فقط آف داشته باشم هر جوری شده خودمو به اونجا میرسونم.

۲.خیابون گلسار رشت به ویژه صبح های زود که جون میده برای پیاده روی و دوچرخه سواری.

۳.دریاچه شورابیل اردبیل که تمام صبح های ۵شنبه و جمعه که در دوران اینترنی کشیک نبودم با صمیمی ترین دوستام میرفتیم اونجا و ورزش میکردیم و میدویدیمو دوچرخه سواری میکردیم و یا ساعت ۲ بعداز ظهر هر کشیکه با صمیمی ترین دوستم...خسته و کوفته میرفتیم ۱ دور با ماشین دورش میزدیمو بستنی میخوردیم تا خستگی کشیک از تنمون در بیاد!!!!!

۴.خیابون جردن تهران که زیبا ترین خاطرات دوران کودکیم در اونجا گذشت و عزیز ترین افراد زندگیم اونجا زندگی میکردند و چشم به هم زدم از دستشون دادم و الان از همه اونها در این منطقه تهران فقط خالم مونده!!!!

۵.شالیزارهای شمال.......... که وقتی نزدیکش میرسم بوی شهرم رو به خوبی استشمام میکنم.

بعد چند هفته استرس.بی خوابی و تشنج........بالاخره این هم به سر امد.........با اون نمرات معرفی افتضاحی که داده بودن شانس کمی برای رد شدن از کابوس سال یکی داشتیم.....

البته نمیدونم بقیه یعنی پسرامون چه کردن؟؟؟؟

من که شب امتحان کشیک بودم.......با بدبختی چشمامو باز نگه داشته بودم...ولی وقتی کلیدو گرفتم و مقایسه کردم خستگی از تنم در اومد...........

خدایا شکرت که باز هم همرام بودی.دوستت دارم.

ولی دیدن و یا خوندن کتابشو به همه دوستام توصیه کردم و میکنم.

از دیدن این فیلم لذت بردم.

از زندگی لذت میبرم پس هنوز زنده ام............

اتندینگ راه میرن و میگن پوستتون کنده شدست!!!!!!اینم از اتند های ما!!!!!!!!!!

اینا همونایی هستن که سال دومی ما رو معرفی نکردن و ۲ هفته پیش از بخش اخر اجش کردن!!!

در حالیکه به تمام آرزوهام به جز یکی رسیدم..........شاید همون یکی تمام زندگیمو خراب کنه ولی احمقانه به نظر میرسه که به خاطر نرسیدن به ۱ آرزو تمام زندگیت خراب شه!!!!!!!!!!

۱ آرزویی که شاید اگه بهش میرسیدی دیگه نمیتونستی به سایر آرزوها و رویا های دیگرت برسی!!!!!!!!!!!!!

میدونم این غم تخریب کنندست...

میدونم که باید بهش غلبه کنم.......

میدونم که باید اون ۱ آرزو رو فراموش کنم!!!

گاهی زندگی خیلی برام سخت میشه.گاهی خودمو نمی شناسم.

من همون مریم دوران اینترنی نیستم که پر شور و پر از انگیزه بود.

نمیدونم تا کی میتونم دوری از خانواده و رشت رو تحمل کنم؟؟؟!!!!!

چه اشتباهی بود انتخاب این شهر کذایی